VO2max to „sufit” Twojego silnika tlenowego – i jeden z najlepiej trenowalnych parametrów, jeśli wiesz, jak to robić. Klucz to interwały, w których spędzasz jak najwięcej czasu blisko maksymalnego poboru tlenu. W tym wpisie porównuję trzy najlepiej przebadane protokoły, pokazuję, jak dobrać intensywność, i podpowiadam, jak wpleść je w plan, żeby nie skończyło się przemęczeniem.
Czym Jest VO2max I Dlaczego Warto Go Podnosić?
VO2max to maksymalna ilość tlenu, jaką organizm potrafi wykorzystać w ciągu minuty (więcej w słowniku). Im wyższy pułap, tym więcej „miejsca” dla progu i mocy na krótkich podjazdach, w odpowiedzi na ataki i w końcówkach wyścigu. Ponieważ próg zwykle stanowi określony procent VO2max, podniesienie sufitu często pociąga za sobą także moc progową.
Klucz: Czas Spędzony Blisko VO2max
Przegląd Buchheita i Laursena (2013) wskazuje, że najsilniejszy bodziec dla układu krążenia i mięśni daje sesja, w której spędzasz co najmniej kilka minut powyżej 90% VO2max. Dlatego interwały VO2max nie są „all-out”: chodzi o najwyższą moc, którą utrzymasz we wszystkich powtórzeniach, a nie o rekord w pierwszym.
Trzy Sprawdzone Protokoły
30/15 – Krótkie Interwały
3 serie × 13 powtórzeń: 30 s mocno / 15 s luźno, 3 minuty między seriami. W badaniu Rønnestada i wsp. (2015) kolarze robiący 30/15 dwa razy w tygodniu przez 10 tygodni podnieśli VO2max o 8,7%, a grupa na interwałach 5-minutowych – o 2,6%, przy porównywalnym wysiłku. U elitarnych kolarzy już 9 sesji w 3 tygodnie poprawiło moc w 20-minutowym teście o 4,7% (Rønnestad i wsp., 2020).
4 × 4 min – Klasyka
4 minuty na ok. 110–120% FTP (90–95% HRmax), 3 minuty przerwy. Helgerud i wsp. (2007) pokazali, że 8 tygodni takiego treningu podniosło VO2max o 7,2% – wyraźnie więcej niż ta sama praca wykonana spokojnie lub na progu. Prosty, łatwy do kontrolowania protokół, dobry na start.
4 × 8 min – Dłużej, Trochę Niżej
8 minut na ok. 105% FTP, 2 minuty przerwy. U kolarzy rekreacyjnych (Seiler i wsp., 2013) dał ok. dwa razy większy przyrost niż 4 × 4 min, mimo niższego odczuwanego wysiłku – więcej pracy blisko VO2max przy nieco niższej intensywności. Świetny wybór dla kolarzy szosowych i gravelowych.
Jak Dobrać Intensywność?
Moc: 106–120% FTP zależnie od długości (krótsze = wyżej). Lepszym punktem odniesienia jest CP i W' – policzysz je w kalkulatorze CP.
RPE: 8–9/10. Ostatnie powtórzenie ma być bardzo ciężkie, ale wykonalne.
Tętno: pod koniec każdego interwału powinno dochodzić do 90–95% HRmax. Na początku interwału tętno „nie nadąża” – nie goń go mocą.
Zasada: jeśli w ostatnim powtórzeniu moc spada o więcej niż 5%, następnym razem zacznij niżej.
Jak Wpleść Interwały VO2max W Plan?
Dwie sesje w tygodniu – tak trenowały grupy w cytowanych badaniach. Między nimi minimum jeden dzień spokojnej jazdy.
Bloki 3–6 tygodni, po których przychodzi tydzień odciążenia. Najlepiej 4–8 tygodni przed głównym celem lub po okresie budowania bazy.
Reszta spokojnie. Interwały działają najlepiej na tle dużej ilości jazdy w niskiej intensywności (Seiler, 2010).
Paliwo: przed i w trakcie sesji węglowodany (30–60 g/h) – na pustym baku nie utrzymasz mocy. Więcej w KOMpedium żywienia.
Przykładowy blok 8-tygodniowy: tygodnie 1–3 – 30/15 i 4 × 4 min, tydzień 4 – odciążenie, tygodnie 5–7 – dłuższe interwały 5–8 min, tydzień 8 – odciążenie i test.
Trenażer Czy Teren?
Krótkie interwały (30/15, 40/20) najłatwiej wykonać na trenażerze w trybie ERG lub poziomu – pamiętaj o mocnym wentylatorze (jak przygotować trenażer). Dłuższe interwały świetnie robi się pod górę: na podjeździe łatwiej utrzymać wysoką moc i kadencję niż na płaskim.
Najczęstsze Błędy
Za mocny start – pierwsze powtórzenie jak finisz, ostatnie jak rozjazd.
Za dużo sesji – trzy i więcej mocnych jednostek w tygodniu zwykle kończy się spadkiem jakości.
Interwały na zmęczeniu – po ciężkim weekendzie lub nieprzespanej nocy przesuń sesję (zapisz to w notatce dla trenera).
Brak bazy – bez kilku tygodni regularnej jazdy interwały dają mniej, a ryzyko przemęczenia rośnie.
Najczęstsze pytania o interwały VO2max
Jakie interwały najlepiej podnoszą VO2max?
Dobrze przebadane są 30/15 (3 × 13 × 30 s / 15 s), 4 × 4 min i 4 × 8 min. U kolarzy krótkie interwały 30/15 dały w badaniu Rønnestada i wsp. (2015) +8,7% VO2max wobec +2,6% po interwałach 5-minutowych. Najlepszy protokół to ten, w którym spędzisz najwięcej czasu blisko VO2max i który zrobisz regularnie.
Ile razy w tygodniu robić interwały VO2max?
Najczęściej dwa razy w tygodniu, w blokach 3–6 tygodni, z resztą treningu w niskiej intensywności. Więcej sesji rzadko daje lepszy efekt, a zwiększa ryzyko przemęczenia.
Na ilu procentach FTP robić interwały VO2max?
Zwykle 106–120% FTP – im krótszy interwał, tym wyższa moc. Ważniejsze od procentu jest to, żeby utrzymać moc we wszystkich powtórzeniach i dojść tętnem do 90–95% HRmax pod koniec interwału.
Po jakim czasie widać efekty?
Pierwsze zmiany mocy często już po 3–4 tygodniach (u elity 9 sesji w 3 tygodnie poprawiło 20-minutową moc o 4,7%). Wzrost VO2max mierzony w laboratorium zwykle wymaga 6–10 tygodni.
Gotowy Plan: Poprawa VO2max
Blok 30/15, 4 × 4 min i dłuższych interwałów rozpisałem w planie Poprawa VO2max – 8 lub 12 tygodni, dla kolarzy z bazą tlenową, w wariantach od 4 do 12 godzin tygodniowo. Jeśli chcesz, żebym dobrał interwały do Twojego profilu mocy i kalendarza startów, sprawdź opiekę trenerską.
Źródła Naukowe
Buchheit M., Laursen P.B. (2013). High-intensity interval training, solutions to the programming puzzle: Part I: cardiopulmonary emphasis. Sports Med. doi:10.1007/s40279-013-0029-x
Rønnestad B.R. i wsp. (2015). Short intervals induce superior training adaptations compared with long intervals in cyclists – an effort-matched approach. Scand J Med Sci Sports. doi:10.1111/sms.12165
Rønnestad B.R. i wsp. (2020). Superior performance improvements in elite cyclists following short-interval vs effort-matched long-interval training. Scand J Med Sci Sports. doi:10.1111/sms.13627
Helgerud J. i wsp. (2007). Aerobic high-intensity intervals improve VO2max more than moderate training. Med Sci Sports Exerc. doi:10.1249/mss.0b013e3180304570
Seiler S. i wsp. (2013). Adaptations to aerobic interval training: interactive effects of exercise intensity and total work duration. Scand J Med Sci Sports. doi:10.1111/j.1600-0838.2011.01351.x
Seiler S. (2010). What is best practice for training intensity and duration distribution in endurance athletes? Int J Sports Physiol Perform. doi:10.1123/ijspp.5.3.276



