Interwały VO2max – jak je robić, żeby podnieść pułap tlenowy

Grafika: schemat interwałów VO2max – blog KOMpetition

VO2max to „sufit” Twojego silnika tlenowego – i jeden z najlepiej trenowalnych parametrów, jeśli wiesz, jak to robić. Klucz to interwały, w których spędzasz jak najwięcej czasu blisko maksymalnego poboru tlenu. W tym wpisie porównuję trzy najlepiej przebadane protokoły, pokazuję, jak dobrać intensywność, i podpowiadam, jak wpleść je w plan, żeby nie skończyło się przemęczeniem.

Czym Jest VO2max I Dlaczego Warto Go Podnosić?

VO2max to maksymalna ilość tlenu, jaką organizm potrafi wykorzystać w ciągu minuty (więcej w słowniku). Im wyższy pułap, tym więcej „miejsca” dla progu i mocy na krótkich podjazdach, w odpowiedzi na ataki i w końcówkach wyścigu. Ponieważ próg zwykle stanowi określony procent VO2max, podniesienie sufitu często pociąga za sobą także moc progową.

Klucz: Czas Spędzony Blisko VO2max

Przegląd Buchheita i Laursena (2013) wskazuje, że najsilniejszy bodziec dla układu krążenia i mięśni daje sesja, w której spędzasz co najmniej kilka minut powyżej 90% VO2max. Dlatego interwały VO2max nie są „all-out”: chodzi o najwyższą moc, którą utrzymasz we wszystkich powtórzeniach, a nie o rekord w pierwszym.

Trzy Sprawdzone Protokoły

Schemat trzech protokołów interwałów VO2max: 30/15 w trzech seriach po 13 powtórzeń, 4 × 4 minuty i 4 × 8 minut
Trzy protokoły o podobnym koszcie, ale innym rozkładzie pracy i przerw. Dotknij, aby powiększyć.

30/15 – Krótkie Interwały

3 serie × 13 powtórzeń: 30 s mocno / 15 s luźno, 3 minuty między seriami. W badaniu Rønnestada i wsp. (2015) kolarze robiący 30/15 dwa razy w tygodniu przez 10 tygodni podnieśli VO2max o 8,7%, a grupa na interwałach 5-minutowych – o 2,6%, przy porównywalnym wysiłku. U elitarnych kolarzy już 9 sesji w 3 tygodnie poprawiło moc w 20-minutowym teście o 4,7% (Rønnestad i wsp., 2020).

4 × 4 min – Klasyka

4 minuty na ok. 110–120% FTP (90–95% HRmax), 3 minuty przerwy. Helgerud i wsp. (2007) pokazali, że 8 tygodni takiego treningu podniosło VO2max o 7,2% – wyraźnie więcej niż ta sama praca wykonana spokojnie lub na progu. Prosty, łatwy do kontrolowania protokół, dobry na start.

4 × 8 min – Dłużej, Trochę Niżej

8 minut na ok. 105% FTP, 2 minuty przerwy. U kolarzy rekreacyjnych (Seiler i wsp., 2013) dał ok. dwa razy większy przyrost niż 4 × 4 min, mimo niższego odczuwanego wysiłku – więcej pracy blisko VO2max przy nieco niższej intensywności. Świetny wybór dla kolarzy szosowych i gravelowych.

Wykres przyrostu VO2max: 30/15 +8,7%, interwały 5-minutowe +2,6%, 4 × 4 min +7,2%, 15/15 +5,5%
Wyniki z dwóch badań – porównuj protokoły w obrębie jednego badania. Dotknij, aby powiększyć.

Jak Dobrać Intensywność?

  • Moc: 106–120% FTP zależnie od długości (krótsze = wyżej). Lepszym punktem odniesienia jest CP i W' – policzysz je w kalkulatorze CP.

  • RPE: 8–9/10. Ostatnie powtórzenie ma być bardzo ciężkie, ale wykonalne.

  • Tętno: pod koniec każdego interwału powinno dochodzić do 90–95% HRmax. Na początku interwału tętno „nie nadąża” – nie goń go mocą.

  • Zasada: jeśli w ostatnim powtórzeniu moc spada o więcej niż 5%, następnym razem zacznij niżej.

Jak Wpleść Interwały VO2max W Plan?

  • Dwie sesje w tygodniu – tak trenowały grupy w cytowanych badaniach. Między nimi minimum jeden dzień spokojnej jazdy.

  • Bloki 3–6 tygodni, po których przychodzi tydzień odciążenia. Najlepiej 4–8 tygodni przed głównym celem lub po okresie budowania bazy.

  • Reszta spokojnie. Interwały działają najlepiej na tle dużej ilości jazdy w niskiej intensywności (Seiler, 2010).

  • Paliwo: przed i w trakcie sesji węglowodany (30–60 g/h) – na pustym baku nie utrzymasz mocy. Więcej w KOMpedium żywienia.

Przykładowy blok 8-tygodniowy: tygodnie 1–3 – 30/15 i 4 × 4 min, tydzień 4 – odciążenie, tygodnie 5–7 – dłuższe interwały 5–8 min, tydzień 8 – odciążenie i test.

Trenażer Czy Teren?

Krótkie interwały (30/15, 40/20) najłatwiej wykonać na trenażerze w trybie ERG lub poziomu – pamiętaj o mocnym wentylatorze (jak przygotować trenażer). Dłuższe interwały świetnie robi się pod górę: na podjeździe łatwiej utrzymać wysoką moc i kadencję niż na płaskim.

Najczęstsze Błędy

  • Za mocny start – pierwsze powtórzenie jak finisz, ostatnie jak rozjazd.

  • Za dużo sesji – trzy i więcej mocnych jednostek w tygodniu zwykle kończy się spadkiem jakości.

  • Interwały na zmęczeniu – po ciężkim weekendzie lub nieprzespanej nocy przesuń sesję (zapisz to w notatce dla trenera).

  • Brak bazy – bez kilku tygodni regularnej jazdy interwały dają mniej, a ryzyko przemęczenia rośnie.

Najczęstsze pytania o interwały VO2max

Jakie interwały najlepiej podnoszą VO2max?

Dobrze przebadane są 30/15 (3 × 13 × 30 s / 15 s), 4 × 4 min i 4 × 8 min. U kolarzy krótkie interwały 30/15 dały w badaniu Rønnestada i wsp. (2015) +8,7% VO2max wobec +2,6% po interwałach 5-minutowych. Najlepszy protokół to ten, w którym spędzisz najwięcej czasu blisko VO2max i który zrobisz regularnie.

Ile razy w tygodniu robić interwały VO2max?

Najczęściej dwa razy w tygodniu, w blokach 3–6 tygodni, z resztą treningu w niskiej intensywności. Więcej sesji rzadko daje lepszy efekt, a zwiększa ryzyko przemęczenia.

Na ilu procentach FTP robić interwały VO2max?

Zwykle 106–120% FTP – im krótszy interwał, tym wyższa moc. Ważniejsze od procentu jest to, żeby utrzymać moc we wszystkich powtórzeniach i dojść tętnem do 90–95% HRmax pod koniec interwału.

Po jakim czasie widać efekty?

Pierwsze zmiany mocy często już po 3–4 tygodniach (u elity 9 sesji w 3 tygodnie poprawiło 20-minutową moc o 4,7%). Wzrost VO2max mierzony w laboratorium zwykle wymaga 6–10 tygodni.

Gotowy Plan: Poprawa VO2max

Blok 30/15, 4 × 4 min i dłuższych interwałów rozpisałem w planie Poprawa VO2max – 8 lub 12 tygodni, dla kolarzy z bazą tlenową, w wariantach od 4 do 12 godzin tygodniowo. Jeśli chcesz, żebym dobrał interwały do Twojego profilu mocy i kalendarza startów, sprawdź opiekę trenerską.

Zobacz plan Poprawa VO2max

Źródła Naukowe

  • Buchheit M., Laursen P.B. (2013). High-intensity interval training, solutions to the programming puzzle: Part I: cardiopulmonary emphasis. Sports Med. doi:10.1007/s40279-013-0029-x

  • Rønnestad B.R. i wsp. (2015). Short intervals induce superior training adaptations compared with long intervals in cyclists – an effort-matched approach. Scand J Med Sci Sports. doi:10.1111/sms.12165

  • Rønnestad B.R. i wsp. (2020). Superior performance improvements in elite cyclists following short-interval vs effort-matched long-interval training. Scand J Med Sci Sports. doi:10.1111/sms.13627

  • Helgerud J. i wsp. (2007). Aerobic high-intensity intervals improve VO2max more than moderate training. Med Sci Sports Exerc. doi:10.1249/mss.0b013e3180304570

  • Seiler S. i wsp. (2013). Adaptations to aerobic interval training: interactive effects of exercise intensity and total work duration. Scand J Med Sci Sports. doi:10.1111/j.1600-0838.2011.01351.x

  • Seiler S. (2010). What is best practice for training intensity and duration distribution in endurance athletes? Int J Sports Physiol Perform. doi:10.1123/ijspp.5.3.276

Jakub Obitko
Jakub Obitko

Trener kolarstwa, certyfikowany CORE Coach i zawodnik startujący w wyścigach UCI. Łączę praktykę wyścigową z fizjologią wysiłku. Więcej o mnie

Chcesz trenować z planem dopasowanym do Ciebie?

W indywidualnej opiece trenerskiej przekładam taką wiedzę na Twój konkretny plan – aktualizowany co 7 dni.

Czytaj dalej

Podobne artykuły

Wszystkie artykuły
Darmowa konsultacja